Οι Πόλεις και τα Μάτια

Χριστογεννιάτικη ποδηταλοβόλτα - με απ'όλα: άστυ και πολιτισμός, κόσμος και ερημιά, παραλία και δάσος, μνήμες και όνειρα, φίλους και ξένους, γνώριμα και ασυνήθιστα, φαντασία και και κούραση και λίγη τρέλλα.

 Και όλα αυτά έδω, στην πόλη που ζούμε καθημερινά...

"θέλει αγάπη για να δεις αυτό που βρίσκεται πίσω απ’ το προσωρινά άσχημο. Και αν το άγνωστο δεν είναι οφθαλμοφανές, θέλει προσπάθεια πρώτα για να το γνωρίσεις.."
Ιταλο Καλβίνο

Η ζωή είναι ένα όνειρο

Εικόνες μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, όπως η ίδια η ζωή, που δεν ξέρουμε πια αν πρέπει να την αντιμετωπίσουμε ως (κακό) όνειρο η ως πραγματικότητα, αν πρέπει να την ζήσουμε στην πραγματικότητα η στην φαντασίωση που είχαμε από αυτήν. Εκεί που αδυνατούμε πλέον να προστατέψουμε ότι αγαπήσαμε και ονειρευτήκαμε, προσπαθούμε να υποτάξουμε. Υποτάσσεται το όνειρο ή διαφορετικά: Ποιος είναι πλέον ο φευγάτος...

(Η συλλογή κειμένων είναι από μια ανάρτηση (2011) του Roadartist )

"...Όνειρο βλέπω κι εγώ πως βρίσκουμαι εδώ φορτωμένος

με τις αλυσίδες τούτες, 

και πριν ώρας

καλοτυχιά και δόξα ονειρευόμουν.

Τι είναι η ζωή;

Μια φρεναπάτη.

Τι είναι η ζωή;

Μια παραίστηση, ένας ίσκιος, ένας μύθος!

Του κόσμου το τρανότερο από τα αγαθά, 

κι αυτό' ναι τιποτένιο,

αφού η ζωή είναι ένα όνειρο μονάχα

κ' είναι όνειρο 

και τα όνειρα τα ίδια."

Καλντερόν ντε λα Μπάρκα (1600 – 1681),

Η ζωή είναι ένα όνειρο.

«Υπάρχει μια ιστορία που λέει πως, σε καιρούς περασμένους, κάθε βράδυ προτού πάει να κοιμηθεί, ο Σεν-Πολ-Ρου συνήθιζε να κρεμάει μια ταμπέλα στην εξώπορτα του σπιτιού του στο Καμαρέ, η οποία έγραφε: Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ».

Χθες το βράδυ ονειρεύτηκα πως ήμουν βασιλιάς. Και ήταν τόσο παράξενο, εγώ το αγρίμι, ο αποστεωμένος ερημίτης που πέρασα όλη μου τη ζωή σε μια φυλακή, ξεχασμένος από θεούς και ανθρώπους, να αισθάνομαι πάνω στο ταλαιπωρημένο κεφάλι μου τη λάμψη του χρυσού στέμματος της χώρας, το ύψιστο αυτό σύμβολο εξουσίας έκαιγε σχεδόν τα βρώμικα, μπλεγμένα μαλλιά μου και πίστεψα πως μεταμορφώνομαι σε πράσινο φτερωτό άλογο μανιασμένο και ανεξέλεγκτο, έτοιμο να κλωτσήσει με τα δυνατά πόδια του όλους τους ταπεινούς υπηκόους και να χαθεί με μεγαλοπρέπεια στον ουρανό, στη φλογερή αγκαλιά του ήλιου.

«Το μυαλό του ανθρώπου που ονειρεύεται είναι πλήρως ικανοποιημένο από αυτό που του συμβαίνει. Το αγωνιώδες ζήτημα των πιθανοτήτων δεν τον αφορά πια. Σκότωσε, πέτα πιο γρήγορα, αγάπησε όσο επιθυμεί η καρδιά σου. Και αν τυχόν πεθάνεις, δεν νιώθεις σίγουρος ότι θα ξαναξυπνήσεις ανάμεσα στους νεκρούς;».

Εγινα πράγματι βασιλιάς. Το υπέροχο εκείνο στέμμα ήταν αληθινό και το φόρεσα γιατί μου ανήκει, γιατί είμαι ο διάδοχος του θρόνου. Ετσι μου λένε τώρα, αλλά εγώ δεν μπορώ να ξέρω με βεβαιότητα. Προσπαθώντας να θυμηθώ, αδυνατώ να δω καθαρά - λες και ένας καταρράκτης πέφτει ανάμεσα σ' εμένα και στο θέατρο της ζωής μου. Τι είναι αυτό που κάνει τα όνειρα να φαντάζουν τόσο φυσικά και την πραγματικότητα τόσο φανταστική; Ποιο από τα δύο θα με οδηγήσει στην αλήθεια;

«Πιστεύω στη μελλοντική σύνθεση των δύο αυτών καταστάσεων, του ονείρου και της πραγματικότητας, που είναι φαινομενικά τόσο αντίθετες, σε ένα νέο είδος απόλυτης πραγματικότητας, μιας υπερ-πραγματικότητας, αν μπορούσε να την αποκαλέσει κανείς έτσι» γράφει ο Αντρέ Μπρετόν το 1924 στο πρώτο Μανιφέστο του Σουρεαλισμού - από όπου και όλα τα προηγούμενα αποσπάσματα σε εισαγωγικά. 

Ο Καλντερόν ντε λα Μπάρκα από τη Μαδρίτη είχε ίσως ένα παρόμοιο όραμα όταν έγραφε πριν από τρεις αιώνες - το 1635 - αυτό το θεατρικό παραμύθι για φυλακισμένους πρίγκιπες, σκληρόκαρδους βασιλιάδες, ατιμασμένες δεσποσύνες, μονομαχίες και μαγικά φίλτρα. H ζωή είναι ένα όνειρο, το όνειρο ένας λαβύρινθος στην παλάμη της μοίρας και μόνη σωτηρία η δύναμη της ανθρώπινης βούλησης.

«Το θαυμάσιο είναι πάντοτε όμορφο, οτιδήποτε θαυμάσιο είναι όμορφο, στην πραγματικότητα μόνο το θαυμάσιο είναι όμορφο».

Αντρέ Μπρετόν

Όλες οι φωτογραφίες είναι από το διάστημα 2015-16 στην Ελλάδα τραβηγμένες με μια αίσθηση βαριού συναισθηματικού σοκ. 

Dourgouti Island Hotel

Dourgouti Island Hotel

Φεύγω με την φαντασία, φεύγω με την μνήμη, φευγω από το φόβο, φεύγω μένοντας...

44 εικόνες από την performance στο Δουργούτι από την UrbanDig/όχι παίζουμε

Ανάσα φαντασίας & αξιοπρέπειας - Καρναβάλη στο Μεταξουργείο

Στο καρναβάλη είδα: χαμόγελα, χορό, ανάσα, φαντασία, φιλοξενία, ευγένεια, αξιοπρέπεια, εκστασιασμό, φροντίδα, γενναιοδωρία, όνειρα

είδα παρέες, οικογένειες, ζευγάρια, μοναχικούς, μπαμπάδες και μαμάδες, φίλες, φίλους, υπέροχες γυναίκες, άντρες, δύναμη, χιούμορ

με πήρε ο παλμός, η όρεξη για ζωή, ήπια κρασί που πρόσφερε μια κοπέλλα, χόρευα στο ρυθμό των κρουστών, χάσευα παραστάσεις, απόλαυσα δημιουργίες, παρακαλώ περάστε, όλοι οι καλοί χωράνε

το ελάχιστω που μπορώ να προσφέρω είναι οι εικόνες που στιγμιαία ανακάλυψα και έπιασε ο φακός, δηλαδή που μου προσφέρθηκαν

Στις φανταστικές μεταμφιέσεις βγήκε η αξιο-πρέπεια που πατιέται από τους τυπικούς καθημερινούς καθωσ-πρεπισμούς