Είχα καιρό να ταξιδέψω έτσι. Με τα άκρως απαραίτητα. Εκτεθημένη στην βροχη, με άμεση επαφή με τις μυρουδιές και τα χρώματα. Παλεύοντας με λάσπες. Όπου το ανοιχτό καφενείο προσφέρει τροφή και ποτό για το σώμα και την ψυχή…κυρίως για την ψυχή. Αντιμέτοπη με τις αλήθειες του κόσμου που ζούμε. Με τις ελάχιστες εμπειρίες που έχουμε, τις χαρές και τις αποτυχίες, αξιοπρέπεια και ανθρωπιά. Αδιέξοδα, παρακάμψεις, ανασφάλειες και αποφάσεις. Πηγαίνοντας μπροστά και τον νου στο πίσω. Αναζητώντας το όνειρο, το μαγικό. Να με ζεσταίνει η παρέα, όσων ταξιδεύουν μαζί μου, πραγματικά η με την σκέψη…
Showing posts with label travel. Show all posts
Showing posts with label travel. Show all posts
30 October 2014
06 November 2013
26 February 2013
Τοπίο στην ομίχλη
Χειμωνιάτικη εκδρομή στο όρος Όχη στην Εύβοια με on-off μηχανές
το ταξίδι
Οι άγριες καστανιές, η ομίχλη, η στάνη, το μονοπάτι....
πάντου τρέχανε νερά και το τοπίο μαγικό..
Ο μύθος
Οι κορυφές της Όχης παρουσιάζουν ένα μοναδικό συνδυασμό μύθου και άγριας φύσης. Στο δρακόσπιτο της Όχης πλανάται ο έρωτας της Ήρας και του Δία. Ο Δίας περιπλανώμενος στις κορυφές των βουνών συνάντησε την Ήρα σ'ένα βουνό της Εύβοιας. Έβαλε στόχο να την κατακτήσει κι επειδή εκείνη αντιστεκόταν μεταμοιρφώθηκε σε κούκο και την πλησίασε τρέμοντας από το κρύο. Η Ήρα συγκινημένη, πήρε το πουλί και το έβαλε στο στήθος της να το ζεστάνει. Τότε εκείνος πήρε την κανονική του μορφή και προσπάθησε να την κάνει δική του. Επειδή όμως εκείνη συνέχισε να αντιστέκεται, ο Δίας της έκανε πρόταση γάμου, την οποία η Ήρα αποδέχτηκε. Οι Κουρήτες, από τους αρχαιότερους οικιστές της Εθβοίας. πίστευαν ότι η ένωση του Δία με την Ήρα έγινε στην Όχη και έτσι το όρος πήρε το όνομά του.
Οι κορυφές, φέρεται, να ήταν ανέκαθεν τόποι λατρείας και προσκυνήματος, της Ήρας στο παρελθόν, του προφήτη Ηλία στο παρόν.
Πολλοί μύθοι έχουν πλαστεί και για το εντυπωσικό δρακόσπιτο του όρους.
(από www.servitoros.gr)
Το δρακόσπιτο
Το καταφύγιο
βρίσκεται στα 1020μ, πετρόχτιστο, με τρεχούμενο νερό, τζάκι, κουζίνα και φιλοξενεί μέχρι 25 άτομα
Χιονίζει...
Μαγικό το τοπίο μόλις ανοίξαμε τα μάτια μας. Καφές και βόλτα στο χιονισμένο τοπίο. Πίσο από το χορό των νυφάδων χάνονται τα μηχανάκια στο βάθος...
Κατηφορίζοντας
παρ' ολόγον να μην μας αφήσει το βουνό να κατεβαίνουμε. Είχε στείλει κάτι αέριδες που φτιάξανε "μπάρες" όπου φυσαγε τόσο δυνατά, που μετά δυσκολίας περάσαμε τα μηχανάκια. Κυριολεκτικά δεν στεκόσουν όρθιος, αλλά έγερνες για να κρατηθείς...
Η θέα μόνο μας ανακοινώνει ότι υπάρχει ένας άλλος κόσμος, εκεί χαμηλά
Τελικά μας καλοσωρίζει η θάλασσα με ήλιο και μας αγγαλιάζει με ζεστασιά
********
Subscribe to:
Posts (Atom)