Showing posts with label παραδοσιακό. Show all posts
Showing posts with label παραδοσιακό. Show all posts

18 November 2014

Πάμε για ελιές

Πάμε για ελιές. 
Πάμε να μυρήσουμε παιδικές αναμνήσεις. Πάμε να δεχτούμε αγγαλιές που υπάρχουν μόνο πιά στην μνήμη μας. Πάμε να γηωθούμε για λίγο. 

Λάδι και νερό δεν αναμειγνύονται...





Let's go for olives.Let's go and smell childhood memories. Let's go and feel embracing that further on  exists only in our memory. Let's go and get one with the earth you're standing on...Oil and water do not mix ...






Lasst uns Oliven ernten gehen.
Lasst uns zu den Gerüchen gehen die  Kindheitserinnerungen erwecken. Fürsorge und Umarmungen spüren, die es nur noch  in unserem Gedächtnis gibt. Lasst uns für einen Moment auf frischer Erde sein

Öl und Wasser lassen sich nicht vereinigen ...




18 June 2014

Γιορτή κερασιού στον Πλάτανο


Κεράσει κεράσι
κυνηγοί γατιών και θησαυρών
δημιουργία και προσφορά
φιλοξενία
παιδικά βλέμματα
στοργή και συνεργασία
αρχοντιά
κατάθεση ψυχής

Τα αγαπημένα μου από την γιορτή κερασιού στον Πλάτανο Κυνουρίας

30 November 2012

Τελευταία διαδρομή


την τράβηξα πριν από χρόνια, στα πλαίσια ενός ντοκιμαντέρ για την κατάργηση της παλαιάς γραμμής Βόλου-Καλαμπάκα: χάρη, τσαχπινιά, θάρρος, αδυναμία,...προστατευμένη από τις αξίες μιας κοινωνίας που από τότε άλλαξε για να δώσει χώρο σε μια κοινωνία του απρόσωπου, αποτελεματικού και απάνθρωπου που νομίζει ότι τα αγοράζει όλα....μόνο που αυτά που χάθηκαν, δεν αγοράζονται με κανένα χρήμα.









Οι φωτογραφίες είναι μέρος μιας έκθεσης με τίτλο "Τελευταία διαδρομή"











13 July 2012

Στην άκρη του κόσμου - Πέραμα


Ατενίζοντας τους κόπους μιας ζωής...



Με αφορμή τις πρόβες της ομάδας Πείρα(γ)μα για την παράσταση "Πλούτος" του Αριστοφάνη στο Πέραμα Αττικής περπάτησα αυτήν την γειτονιά "στην άκρη του κόσμου". Κυριολεκτικά σε μια από της άκρες της Αττικής, εφόσον από δώ φεύγει κανείς μόνο με καράβι για την Σαλαμίνα η επιστρέφει πίσω στην Αθήνα. Και πάνω από το λιμάνι, σε θέση ρομαντική, απ' την οποία βλέπεις από τα ποιό ωραία ηλιοβασιλέμματα, βρίσκεται και το Δημοτικό θέατρο "Μίκης Θεοδωράκης". Το οποίο ξέρουν σε όλες τις γειτωνιές, το θέατρο είναι μέρος της ζωής των ανθρώπων, η οποία λόγο της ανεργείας που φτάνει το 95% έχει γίνει πολύ δύσκολη. Ασχολούνται οι κάτοικοι με τις κότες και τους περιστερώνες, τα πρόβατα και κάθε είδους παραδωσιακές τεχνικές 'οπως το να φτιάχνουν καρέκλες. Πίνουν το απογευματινό τους καφέ στην αυλή με θέα την πηγή της ζωής τους, τα λιμάνια και ναυπηγεία...αν δεν τους εμποδίσει μια πολυκατοικία αμέτρητων ορόφων κα ι του στερεί τον ορίζοντα...


 

 

feel free to share with you friends